Teh Proclamation.

Hati Waja. Tendangan Tanpa Bayang. Syahdan. Sompet. Nostalgia, nostalgia.

Teh Herd.

16 March 2010

Tak boleh blah

In 3 characters 

Mase utk aq mengarot tak tentu hala jap setlah bebrape posting seblom ni yang agak ‘tajam’. So apelah yang aq cube karut-marutkan kali ni berkenaan tajuk yang korang mungkin agak berkenan membace setelah diperkenankan oleh orang2 @ penghasut2 yang memperkenankannya kepada korang.

Sebab ni blog aq @ hakciptaterpeliharaolehpusatpeliharaandanpemuliharaan, maka aq lebih suke mengupas (bukan kupas kulit buah2an) mengenai perkare2 yang aq rase tak boleh blah tahapnye mengenai @ melalui pandangan aq. Intro nyer agak panjang ckit, padahal isi nyer sikit ajer. So terpulanglah kat korang nak habis bace atau tak (brani korang tak bace habis. sape tak bace… jengok2lah seblah korang ade sape time tido malam ni).

1st impression orang kat aq

Yang boleh blahBiasenye la kan orang akan kate aq ni pendiam (hahaha) atau serius/garang tahap gaban (kahkahkah) kerane ekspresi muka yang tak taw ape itu SENYOM. Jangan salahkan aq (salahkan je la, aq taw korang memang tak puas hati) sebab dulu aq ni memang lansung tak taw berdepan dengan khalayak ramai. Hidup kera sumbang @ kera sumbing, dari kecik memang tak taw nak senyom lansung. Tak caye korang datang la rumah aq tengok gamba aq kechik2 dulu, sumenye sour je, cam sour grape. Aq ingat lagi time aq darjah dua, ade seorang cikgu aq dulu (namenye aq rahsiakan), beliau buat lawak dan ntah angin ape masok badan aq pon tersenyom la; skit je. Ape yang beliau katekan selepas itu boleh disimpulkan seolah2 perbuatan aq tu salah satu keajaiban dunia, first time beliau nampak.

Dah sampai ke besau panjang (bak kate orang Melaka) aq still wat perangai camtu. Bukan saje2 tapi secare otomatis. Tabiat ni mule hilang sikit2 start form 4, dan tak hilang2 lagi sampai sekarang. Tanggapan orang masih same. Haiya. Perubahan separuh jalan saje da. Tapi lantak la ape korang kate, janji aq taw aq sendri camne. Tuhan dan tuan punya badan lebih mengetahui isi hatinya. So aq ignore je la @ aq boleh blah gak ar dengan pandangan korang.

Yang tak boleh blahKita sampai ke isi penting @ kenape aq tulis pasal tajuk ni. Peristiwanye merujuk kepade pandangan seorang ahli @ kawan silat mengenai aq seblom training bermula tadi, semase berbual kosong menanti kedatangan yang lain.

Sampai2 lepas bersalaman aq pon dok la sebelah dier atas kosi @ kerusi @ kurusi. Tanye2 skit dier stadi ape (hr), pastu aq pon menggeledah bag selendang berisi baju aq mencari2 bandage untuk aq balut kaki aq yang ter’injured’ time training minggu lepas (korang pon bersorak ‘YAY!’ dalam hati korang, macam aq tak taw). Geledah punye geledah, “Halamak!” aq berkate, “tertinggal plak cangkuknye dalam loker aq”. Yang si dier pon tengok je la ape yang aq buat time tu. Jumpe plak pin baju atas simen, aq pon teros rembat.

Sedang aq membalut2 kaki yang dah kurang bengkaknye die pon mengajukan soalan kat aq yang membawa maksud lebih kepada kekurangan begini;

Dier : "Awek ko tak marah ke kaki ko injured2 cam gini?”

Aq pon menyembur : “Aq ade plak awek. Mane ade budak yang tahan dengan cakap aq yang maen lepas je”

Setelah bahagian2 yang tak berkenaan disunting, maka sampailah kita ke penghujung penulisan aq. Dier memberikan pandangannye mengenai aq time dier part 1 dulu,

“Dulu time aq part 1, ye la baru2 masuk, aq ingat ko ni PLAYBOY. Ye la, rambut nak stail, pakai cekak. Awek paling kurang mesti 10.”

TAK BOLEH BLAH!!! Berdekah2 aq ketawa. Adoiyai. Ade gak pendapat2 cam gini. Ni kalu aq tanye sorang2 bebudak ni mesti lagi banyak tanggapan mengarot korang kat aq. Sedap gak kalu aq soal siasat sorang2, dapat la taw bende2 misteri tentang aq dari korang.

Sekian setakat ni, salam.

No comments: